Muzeu i lodrave të vdekura
Titulli: Muzeu i lodrave të vdekura
Titulli i origjinalit: Ölmüş oyuncaklar müzesi
Autor: Akif Hasan KAYA
Përkthyes nga turqishtja: Dren Dorambari
Redaktor gjuhësor: Immer Topanica
Korrektor: Emir Hukallo
Dizajner i kopertinës: Avni Gashi
Faqosës: Berat Baliu
Botues: Shtëpia botuese Fleta
Pjesë nga libri:
Nje fllad që frynte nga Bosfori bënte të lëkundeshin qiparisat e Karagjaahmetit. Njerëzit që ecnin rrugës nuk i dëgjonin ulërimat e heshtura të të vdekurve të braktisur, e as shushurimën e qiparisave. Vetëm pak prej tyre rrëqetheshin sikur po dëgjonin një zë të vjetër që për veshin e tyre tingëllonte i njohur. Të tjerët, teksa ecnin, kur padashje hidhnin shikimin mbi mermerët e bardhë të varrezave kthenin shikimet në drejtim të qiellit, e më pas edhe në drejtim të rrugës. Të gjithë nxitonin të iknin sa më parë prej aty. Ata dëgjonin vetëm tinguj sipas dëshirës së tyre. Të shumtën e herëve ua ngulnin sytë celularëve ku njoftoheshin për bursat, kursin e këmbimit..
Mu në atë kohë, një fllad i lehtë, që sa vinte e po shndërrohej në erë, po frynte nga Bosfori. Të vdekurit e braktisur mbi dheun e freskët, të cilëve akoma nuk u kishte rënë shi dhe emrat e rrëmujshëm të tyre ishin shkruar shtrembër, dridheshin poshtë dheut, duke u sinkronizuar me erën që frynte sipër. Jo që të dilnin, natyrisht, por ndoshta për t’u vendo sur më mirë e më paqësisht në varret e tyre. Ata që ishin varrosur në qoshet më të largëta të varrezave, asnjëherë nuk do të mund të kenë varreza familjare.
Përmbajtja e librit:
Flladi te qiparisat, Tregim i pambarim i një vrasjeje, Tregim i shkurtër i një tregimtari, Thesari, Muzeu i lodrave të vdekura, Të vegjlit e zogjve, Dikur diku, Toka / Qielli, Nusreti, Engjëlli ëndërr, Film i shkurtër, Unë, Gjurmë, Harku, Dimri, Ebabilët, Tri pika, Dielli, Gëzhoja, Ëndrra e çerkezit, Mbaroi loja, Pulovër i bardhë, Kurbani, Dëshmitari.
